ΜΙΚΡΑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ

Καλως ήρθατε στο χρονοντούλαπο της μουσικής και της ζωής των συνθετών. Εδώ επιλέξαμε να κρατήσουμε κάποια μικρά (ή ακόμη και μεγάλα) βιογραφικά στοιχεία για τους συνθέτες, ώστε να υπάρχει μια καθολική αναφορά σε όλα τα άρθα στα οποία αναφέρονται. 

Προφανώς και δεν είναι μια τέλεια ολοκληρωμένη δουλειά βιγραφικών στοιχείων και κάποιος μπορεί να βρεί πολλά περισσότερα στο internet, όμως είναι μια μικρή αναφορά έτσι ώστε γρήγορα να έχουμε με πληροφόρηση για τη ζωή και το έργο των συνθετών των οποίων τα κομμάτια ακούμε. 

J. S. Bach (21 Μαρτίου 1685 - 28 Ιουλίου 1750)

Ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ (Johann Sebastian Bach) γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου 1685 στο Άιζεναχ της Θουριγγίας, μέσα σε μια πολυτάλαντη οικογένεια μουσικών, και αναδείχθηκε ως ο κορυφαίος εκπρόσωπος της μπαρόκ περιόδου. Σε ηλικία μόλις 10 ετών, έμεινε ορφανός, και την ανατροφή του ανέλαβε ο μεγαλύτερος αδελφός του, που του δίδαξε όργανα όπως το τσέμπαλο και το όργανο. Από μικρός διακρίθηκε ως υψίφωνος και κέρδισε υποτροφία για το σχολείο Αγίου Μιχαήλ στο Λιούνενμπουργκ. 

Στα πρώτα του επαγγελματικά βήματα, εργάστηκε ως οργανίστας σε εκκλησίες στο Άρνστατ και το Μύλχαουςεν, όπου μάθαινε και από άλλους διακεκριμένους μουσικούς της εποχής, όπως ο Dieterich Buxtehude. Το 1717 μετακόμισε στο Κότεν, ως αρχιμουσικός του τοπικού πρίγκηπα, όπου συνέθεσε βασικά έργα για βιολί, τσέμπαλο και φωνητικά σύνολα. 

Το 1723 διορίστηκε κάντορας (καθηγητής και διευθυντής χορωδίας) στην εκκλησία και σχολή του Αγίου Θωμά στη Λειψία, όπου παρέμεινε έως τον θάνατό του το 1750. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, συνέθεσε τις περίφημες Καντάτες, τα Πάθη "κατά Ματθαίον" και "κατά Ιωάννην", το «Καλώς Συγκερασμένο Κλειδοκύμβαλο», τα "Βραδεμβούργια Κονστέρτι», τις «Παραλλαγές Γκόλντμπεργκ» και την «Τέχνη της Φούγκας», έργα που θεωρούνται ορόσημα της ευρωπαϊκής μουσικής. 

Ο Μπαχ δεν εισήγαγε νέες μουσικές φόρμες, όμως ανέδειξε την αντιστικτική τεχνική σε επίπεδο τελειότητας, συνθέτοντας συνθετικές πολύπλοκες αρμονίες και συνδυάζοντας γερμανικές, ιταλικές και γαλλικές επιρροές. Παρά τη βαθειά πνευματικότητα και τη μαθηματική ακρίβεια της μουσικής του, πολλοί σύγχρονοί του τον θεωρούσαν «παρωχημένο», και η παγκόσμια αναγνώρισή του ήρθε μετά τον 19ο αιώνα. 

Ανέδειξε την πολυφωνία και εμπλούτισε το τονικό σύστημα, ενώ τα περίπου 1.000 έργα που διασώθηκαν διαμορφώνουν το θεμέλιο της κλασικής δυτικής μουσικής. Πέθανε στη Λειψία στις 28 Ιουλίου 1750, αφήνοντας πίσω του κληροδότημα που εξακολουθεί να επηρεάζει κάθε επίπεδο της καλής μουσικής.

L. V. Beethoven (17 Δεκεμβρίου 1770 - 26 Μαρτίου 1827) 

Ο Λούντβιχ βαν Μπετόβεν γεννήθηκε το 1770 στο Βόννη της Γερμανίας και από μικρός έδειξε εξαιρετικό μουσικό ταλέντο. Στα εφηβικά του χρόνια εργάστηκε ως οργανίστας και συνθέτης, ενώ το 1792 εγκαταστάθηκε στη Βιέννη για να σπουδάσει με τον Χάυντν. Εκεί καθιερώθηκε ως κορυφαίος πιανίστας και συνθέτης, δημιουργώντας έργα που συνδύαζαν την κλασική φόρμα με έντονη προσωπική έκφραση.

Η ζωή του σημαδεύτηκε από την προοδευτική απώλεια της ακοής, που κορυφώθηκε μετά το 1819. Παρά την κώφωση, συνέθεσε μερικά από τα πιο μεγαλειώδη έργα της μουσικής ιστορίας: τις εννέα Συμφωνίες, με κορυφαία την Ενάτη και την «Ωδή στη Χαρά», τις Σονάτες για πιάνο και τα Κουαρτέτα Εγχόρδων. Η μουσική του άνοιξε τον δρόμο από τον Κλασικισμό στον Ρομαντισμό, γεμάτη πάθος και καινοτομία. Πέθανε στη Βιέννη το 1827, αφήνοντας μια κληρονομιά που άλλαξε για πάντα την ευρωπαϊκή μουσική.